When Abroad #11: Reisbalans vinden

  • Marie-Elize van Putten
  • articles, when-abroad
  • 1, July

Voel je je als je voor twee jaar (op één plek) in het buitenland woont nu continu een reiziger, die van de ene toffe naar de andere toffe ervaring hopt, of neemt het leven hier ook zo zijn vaste en normale vormen aan? En daarbij: waar voel ík me goed bij en hoe heb ík die reisbalans gevonden? In deze blog lees je alles over dit thema.

 

Laat ik even vooropstellen dat mijn tijd in Austin geen backpack-ervaring is. Ik woon samen met mijn vriend in een appartementje in de stad en we zijn hier allebei voor werk en studie. Hij om te promoveren als arts. Ik als freelance journalist en student Toegepaste Psychologie. Onze wekker gaat vijf dagen per week op dezelfde tijd af en er wordt van ons verwacht dat we onze deadlines halen, studiepunten binnenslepen én op tijd op afspraken verschijnen. Geen lang-leve-de-lol-en-vrijheid-reis dus. Toch ervaren we die twee aspecten allebei wel enorm. Hoe komt dat?

 

Thuis- én reisgevoel gecombineerd

Toen we (bijna!) een jaar geleden naar Austin vetrokken, stonden we voor een grote uitdaging: aan de andere kant van de wereld een nieuwe thuissituatie creëren. Op de vraag hoe wij ons zouden gaan mengen in een nieuw land, met een andere taal, nieuwe mensen en andere gebruiken, had ik geen pasklaar antwoord (wel heel veel vertrouwen). Er zat maar één ding op en dat was het aan de lijve te ondervinden. Vol enthousiasme en energie stortten ik en mijn vriend ons in dit nieuwe avontuur. In de eerste periode voelde het echt alsof we op reis waren. We ontdekten de stad als echte toeristen (yep, onder andere vanaf de rode Hop-on-Hop-off-bus), zagen alle toffe highlights en aten de hele week Texaanse specialiteiten. We waren als het ware reizigers die daarnaast nog werkten. Natuurlijk wisten we dat dit langzamerhand zou (en ook een beetje voor de portemonnee moest) veranderen. Het avontuurlijke ritme, maakte langzamerhand steeds meer plaats voor routine en vastigheid. Naast Austin verkennen en heel veel nieuwe ervaringen opdoen, hadden we namelijk nòg een doel: zoveel mogelijk (persoonlijk) ontwikkelen en leren. En om daar het maximale uit te halen is wat meer slaap en regelmaat absoluut een pré. Toch (en dat is lastig uit te leggen) voelt het niet alsof Austin mijn thuis is en het voelt inmiddels ook niet meer alsof ik op vakantie ben. Ik realiseer me heel goed dat ik hier tijdelijk ben en heb daarom nog steeds de drive om alles uit deze tijd te halen. Zowel op werk/studie als op avontuurlijk vlak. Er moest dus een soort van balans komen. En volgens mij hebben we die inmiddels helemaal gevonden.

 

Weekbalans

Laten we natuurlijk beginnen met het feit dat ik de afgelopen tijd veel heb geschreven over Austin voor een aantal verschillende opdrachtgevers. Ik had daarom het geluk dat ik voor mijn werk ook veel op pad kon zijn. De afgelopen tijd ligt de focus even wat meer op mijn studie, wat ik zelf ook heel fijn en leuk vind. In deze periode werk ik vaak 1 á 2 keer per week buiten de deur om leuke hotspots te ontdekken (dat is namelijk ook een privé hobby) en op woensdag combineer ik dit zelfs met een leuke yoga- of dansles buiten de deur.

 

Four Brothers is zo’n fijne hotspot. 

 

Verder eten we doordeweeks meestal ‘s avonds thuis. Je snapt: als we ergens met mensen hebben afgesproken of een verplichting buiten de deur hebben, trekken we er natuurlijk lekker op uit. Toch realiseerden we ons ook dat de we honderden foodtrucks in Austin niet alleen maar in de weekenden konden stoppen. Daarom ontstond de zogenoemde “woensdag-foodtruck-avond”. Toevallig aten we vaak op woensdag buiten de deur (dat kwam nou eenmaal handig uit in de agenda’s), maar dat kan natuurlijk net zo goed een andere dag zijn. Het principe is: een avond per week lokale specialiteiten proeven. Een fijne bijkomstigheid is dat vrijwel alle keukens ter wereld hier in een foodtruck vertegenwoordigd worden én (ook niet belangrijk) dat dit een vrij goedkope manier van uiteten gaan is. De ene keer eten we de gerechtjes bij de foodtruck op, de andere keer slepen we het eten mee naar het park (als daar bijvoorbeeld een leuk buitenconcert is) en weer een andere keer besluiten we de maaltijd lekker op het balkon thuis te nuttigen. Verder staat het weekend vaak in het teken van gezellige dingen doen. Niet per se meer de grote highlights, maar we vinden het wel heel leuk om verschillende wijken te ontdekken en ons onder de locals te begeven. En natuurlijk: ook op reis in Austin beland je soms met een Netflix-serie op de bank om een paar uur later te bedenken dat het misschien toch te mooi weer was voor dit luie uitstapje (maar wie heeft dit niet?) of wordt er stiekem toch nog wat gewerkt en gestudeerd. Toch kan ik zeggen dat ik met dit ritme het gevoel heb dat ik aan mijn beide doelen tegemoet kom.

 

Balans door bezoekjes

Bovenstaand ritme is er eigenlijk als we samen in Austin zijn. Toch stond het de afgelopen maanden heel erg in het teken van bezoekjes uit Nederland. Wat ik hier zo leuk aan vind, is dat je echt even intens met mensen een aantal dagen optrekt. Juist omdat we hier in Austin minder sociale verplichtingen hebben dan thuis. Op die manier ontstaat er ook een soort balans. Had je vroeger ieder weekend wat, hier concentreert het zich meer op intensere, wat langere periodes. En die momenten worden natuurlijk gebruikt om toffe dingen te ondernemen. Voor het geval we het zelf vergeten, vormt dit dus ook een mooie stok achter de deur.

 

Zo brachten we twee weken geleden met onze lieve familie een bezoek aan deze fijne wijnboerderij: Becker Vineyards.

 

Balans door fase reis

Tot slot, een deel van de balans wordt (natuurlijk) ook aangebracht door de fase van de reis. In het begin was alles nieuw en stond het ontdekken van de stad centraal. Op dit moment proberen we op werk- en studiegebied wat belangrijke vorderingen te maken en genieten we van de fijne weekbalans die we hebben aangebracht. Toch beginnen ook wij ons steeds meer te realiseren dat we langzamerhand het einde van dit avontuur naderen. Stiekem ontstaat er al een soort van ultieme Austin bucketlist van dingen die we absoluut nog willen doen, ervaren of proeven of die we nòg een keer willen beleven (ga ik t.z.t. zeker delen). Grappig genoeg, zal dit er waarschijnlijk voor gaan zorgen dat de laatste maanden van onze “reis” (of: het thuiszijn hier) een beetje hetzelfde zullen gaan aanvoelen als het begin van het avontuur. En zo is de cirkel weer mooi rond.

 

Hoe zorg jij voor een fijne balans tijdens je reis in het buitenland? Laat het me gerust weten door een comment achter te laten of een berichtje te sturen naar info@marie-elize.com